Airco laten plaatsen in Amsterdam? Netjes geregeld.

Van de 486.769 woningen in Amsterdam is 88% een meergezinswoning. De binnenkant van je appartement is van jou, maar de gevel, het dak en het balkonhek zijn in vrijwel elke splitsingsakte gemeenschappelijk. Een buitenunit daaraan bevestigen is dus geen vrije keuze, ook niet als je eigenaar bent. De volgorde die werkt: lees eerst het huishoudelijk reglement en de splitsingsakte, vraag daarna schriftelijk toestemming aan het bestuur, en laat het bij twijfel als agendapunt op de vergadering zetten. Vraag om een besluit waarin de opstelplek, de leidingroute en de afwerking staan benoemd, want dat voorkomt gedoe bij verkoop. Wij leveren de technische gegevens aan die je daarvoor nodig hebt: afmetingen, gewicht, bevestigingswijze en het geluidsvermogen van de buitenunit. Besturen zeggen zelden nee tegen airco op zich, wel tegen een unit die zichtbaar aan de voorgevel hangt of op het raam van de buren blaast.

39% van de Amsterdamse woningvoorraad is gebouwd voor 1945, tegenover 17% uit 1945 tot 1975. Dat hoge aandeel heeft twee gevolgen. Technisch: in vooroorlogse panden zit meestal geen bruikbare spouw, dus boren we een kerngat door massief metselwerk, en zijn een schacht of een verlaagd plafond vaak de enige plek waar de leiding weg kan. Juridisch: bij een rijksmonument, binnen beschermd stadsgezicht, of bij een gevel die zichtbaar is vanaf de openbare weg, is voor de buitenunit vaak een omgevingsvergunning nodig. Bij deze bouwperiode is de kans daarop groter dan bij naoorlogse bouw. Daarom zoeken we standaard eerst naar een plek aan de achtergevel, op een binnenterrein of op het platte dak. Dat is niet alleen vergunningtechnisch handiger, het is meestal ook de plek waar het geluid het minst bij anderen terechtkomt.

Het Besluit bouwwerken leefomgeving stelt maximaal 45 dB(A) tussen 07.00 en 19.00 uur en 40 dB(A) in de avond en nacht, gemeten op de perceelgrens. In Amsterdam ligt die grens vaak op een paar meter, en met 88% meergezinswoningen kijkt een buitenunit hier bijna altijd uit op iemands raam, balkon of binnentuin. Drie dingen bepalen of je onder de norm blijft. De opstelplek: in een gesloten binnenhoek of een lichtschacht kaatst geluid terug en telt het zwaarder aan dan in de open lucht. De ophanging: trillingdempers en een stevige bevestiging die niet meeresoneert met de gevel schelen meer dan mensen denken. En de bedrijfsstand: veel toestellen hebben een nachtstand die het toerental begrenst. Verwarm je in de winter met hetzelfde toestel, houd er dan rekening mee dat de buitenunit periodiek ontdooit en op dat moment hoorbaarder is.

De gemiddelde Amsterdamse eengezinswoning meet 117 m², en 26% van de totale voorraad is gebouwd na 1995. Compact en redelijk geïsoleerd dus, en dat betekent dat de koellast lager uitvalt dan mensen zelf inschatten. Voor een gemiddelde woning volstaat hier vaak één binnenunit in de woonkamer, eventueel aangevuld met een tweede in de slaapkamer aan de zonzijde. Een te zwaar toestel is een echt nadeel: het koelt de ruimte snel af, slaat af, start weer op, en in dat pendelen ontvochtigt het slecht en maakt het meer geluid dan nodig. Dat merk je in een appartement eerder dan in een vrijstaand huis, want de units hangen dichter op de plek waar je zit en slaapt. We meten daarom eerst het glasoppervlak, de oriëntatie en de bouwlaag door. Een woning direct onder een plat dak vraagt meer dan dezelfde plattegrond een paar verdiepingen lager.